متین یوسفی — یادآویز

یادآویز سفری است به خاطره‌ی جمعی ما؛
جایی که اشیا تنها ابزار نیستند، بلکه روزنه‌هایی به لحظاتی هستند که هرگز از ما جدا نشده‌اند.
در این مجموعه، زیور تنها آویختنی زینتی نیست، بلکه برای آویختنِ خاطرات‌ترِ ماست؛
خاطراتی که گاه طعم اشک دارند، گاه آرامشِ ناخنکِ بر میزِ روزمرگی، و گاه تپش قلبِ کودکی.
هر قطعه، ارتباطی است با گذشته، با اکنون و با صدایی که نه از زبان که از لمسِ فلز سخن می‌گوید.
یادآویز، صدایی کوچک در درونِ آدمی‌ست که می‌پرسد:
«هنوز زنده‌ام، یا در خاطره‌ام؟»